متولد ۱۳۰۷ یزد

طبیب ادیب میبدی الاصل ساکن یزد

مجموعه " پله‌های سنگی " در ۹ جلد"نی نواز اول" " شرح جلالی بر حافظ "  در چهار جلد از ایشان به چاپ رسیده است .
اشعار ایشان به گویش یزدی شهره عام و خاص هست .

 از اوست :

دیشو دیدَمِش قَن تو دِلوم افتید و اُو شُد 
رفتم بِیخُکَش، جَلدی پا تُن کِرد و جِلو شُد
 
رَدِّش دو سه میدون را پاشَخ کِردَمو رفتم 
گُم شُد نمی‌دو نم تویِ جَنجالی چِطو شُد
 
اونجا عاروسی بود مِثِّ نَقل وَرداری پیشتَر
رَف جزو دو سه وِیلَه، گُرِختا و وِلّو شُد ...

2

نِگاه کودکی بر موی مادر
فُتاد آنگه که شد بر گردنش دست
 
در آن، موی سفیدی دید و پُرسید
چرا رنگ سیاهش داده از دست
 
جوابش داد مادر، هرزمانی
زِ لجبازی ندادی گوش‌بر حرف ...

۳

 

به کوی یار فِــتادم تو چــاله گُمـبَّسی

در این میونه هوا رفت بُنگِ غُمبَّسی

زِاَشکِ دیده اگرجَعده جوده شد غَم نیس

بچــای مَحـلَه مِیُفــتَــن تو گــِِل تَلَـپَّـسی

شبی تو پُشتو پَسَل پیک تو پاش در آوردم

یَهّو گُذاش تو کُپُوم بی‌خیال شَرپَسّی

او روز که پشت دِرَخ هادِرِش شدم خَش بود

مِجِس هوا و میفتید تو حوض دَمبسَّی

سَرُک کشیدم و وَرِجسّ و زَد تو پُوزُوم و رَف

هنوز تو جُفتِ گوشامه صدای تَرپَّسی

ز بار عشق تولَت رفت اِسبُلُ و جِگرُم

شِکِست گُرِدَه و کِفتُم ز درد دَر غَسّی

«جلالی» بسکیکه سَرت و ساآره لَهچه یزد

      دَرِش بذار که بناس طاق خرابشه هَوّوسی