احمدرضا قديريان
احمد رضا قدیریان
تیر ۲۰, ۱۳۹۵
تیر ۲۸, ۱۳۹۵

کمیل حق پرست

کميل حق پرست

کمیل حق پرست
متولد ٢٣ اسفند ١٣۶٣
میبد
ساکن یزد

از اوست :

وقت آن شد بخت این دلداده را کامل کنی؟
چشم در چشمت بدوزم، چهره را کامل کنی؟

هفت سینم: “سر، سبو، سودای تو، سنبل، سلام”
می شود با “سرمه هایت” سفره را کامل کنی؟

هرچه سال از عمر من مانده، همه تحویل تو
می توانی احسن الحالِ مرا کامل کنی؟

من عبادت می کنم بر گوشه ای از چادرت
جانمازم می شوی سجاده را کامل کنی؟

دور تو می گردم و لبیک می گویم تو را
تا که با “قد” “قامتت” این عمره را کامل کنی

نقش خوشبختی به روی صفحه ی دل می کشم
کاش تو آن قسمت جا مانده را کامل کنی

در تمام شعرهایم وصف عشقت ناقص است
باید این دفعه خودت این جمله را کامل کنی

۲
«شاه» «شطرنج» دلم بودم ولی یک روز عصر
تاج خود را «مات» و مبهوت «رخ» ت بشکسته ام

بعد عمری سلطنت همراه کلی ادعا!
حال می بینم که «سرباز» ی غریب و خسته ام

۳

از رستم دستان و فریدون و سیاوش
تا کوروش و کمبوجیه و خسرو و آرش

از سلسله ی ماد دگر تا ته قاجار
گیسوی تو زیباست فقط، …سلسله هایش

۴
هر که عشقی به زمین زد نفسی سود نکرد
آنکه گل داد به خاری و خسی سود نکرد
نه فقط من که تمام شعرا می گویند
“یار مفروش به دنیا که بسی سود نکرد”

۵
چه ستم پیشه و آسوده مرا سوخته بود
آنکه یک عمر محبت ز من اندوخته بود
عاقبت چشم به چشمش غزلی می خوانم
“آنکه یوسف به زر ناسره بفروخته بود”

۶

بعد از تو ز روزگار خواهم پرسید
بر وفق مراد چه کسی می گردد؟

۷

حاضرم در وسط باغچه بنشانمت و
خاک در پات کنم بلکه گل من بشوی

فانوس کویر
تارنمای ادبی استان یزد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *